HUKUK-POSTASI-2020-metin

326 HUKUK POSTASI 2020 cezai şart hükmünün, belirlenen süre ile sınırlı olmak üzere geçerli olduğuna hükmetmiştir. Böylelikle hem doktrindeki tartışmalara 7 son verilmiş hem de Yargıtay Daireleri’nin bu konudaki görüş farklılıkları giderilmiştir. YİBGK Gerekçeleri YİBGK gerekçesinde öncelikle, işçi açısından daha lehe sonuçlar doğurması nedeniyle belirsiz süreli iş sözleşmesinin asıl, belirli süreli iş sözleşmelerinin ise istisnai nitelikte olduğunu; objektif koşulların mevcut olmaması durumunda iş sözleşmesinin belirsiz süreli kabul edilmesinin, işçinin korunması gerekçesine dayandığını belirtmiştir. Bununla birlikte YİBGK, sözleşmenin belirsiz süreli olarak kabul edilmesinin sözleşmenin niteliğine ilişkin bir tespit olduğunu ve söz- leşmenin belirsiz süreli kabul edilmesinin sözleşmede yer alan cezai şarta ilişkin düzenlemenin geçersizliğine sebebiyet verip vermeyeceği hususunun ayrıca değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekmiştir. Ka- rar gerekçesinin devamında ise şu hususlar belirtilmiştir: • Türk Borçlar Hukukuna hâkim olan temel ilke, irade özerk- liği ilkesidir. İrade özerkliğinin doğal sonucu ise “sözleşme özgürlüğü” ilkesidir. Hukukumuzda sözleşme özgürlüğü il- kesi mutlak olmayıp, birtakım sınırlamalara tabidir. Taraflar bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler. Kanunun emredici hükümlerine aykırı sözleşmeler ise kesin hükümsüzdür. • Bununla birlikte TBK’nın 27/II maddesi “ Sözleşmenin içer - diği hükümlerden bir kısmının hükümsüz olması, diğerleri - nin geçerliliğini etkilemez. Ancak, bu hükümler olmaksızın sözleşmenin yapılmayacağı açıkça anlaşılırsa, sözleşmenin tamamı kesin olarak hükümsüz olur. ” hükmünü düzenlemek- tedir. Bu madde çerçevesinde, sözleşmeleri ayakta tutmak ve geçerliliklerini koruma ilkesinden hareket edilerek, söz- 7 Cezai şart hükmünün geçerli olduğuna dair görüş için bkz. Yarg. 22. Hukuk Da- iresi, 2015/18939 E, 2016/26066 K. 29.11.2016; Cezai şart hükmünün geçersiz olduğuna dair görüş için bkz. Yarg. 9. HD 1993/15152 E., 1993/16726 K. Daire- sinin 17.11.1993.